Investeer in jezelf

PERSOONLIJK

Dankbaarheid en verandering

11-11-2020 (het gekkengetal) was de dag 2 jaar geleden dat ik mezelf ziek meldt bij mijn ondertussen oude werkgever. Ik voelde mezelf op en het lukte mij niet meer om mezelf op te laden. Door jaren mijn klachten te negeren en weg te lachen was dat de dag dat ik tegen mezelf zei er moet wat gaan veranderen anders hou ik het niet meer vol. Ik ben toen naar de huisarts gegaan en ik ben in contact gekomen met Hersenz. Bij deze organisatie ben ik gaan leren wat de impact is van mijn NAH. Ik ben gaan leren over levend verlies,hoe ik betere grip op mijn energie kan krijgen, hoe ik mijn denken en doen zelf kan beïnvloeden en ik heb via PMT deze lessen ook dit in praktijk kunnen uitvoeren. Maar één van de grootste lessen was toch wel het accepteren er van.

Lees meer »

Soms staat je leven op zijn kop

Soms staat je leven ineens op zijn kop en zou je willen dat je de tijd even door kunt spoelen naar een periode die weer leuker is, maar helaas dat gaat niet. Er zit dus niks anders op dan een klote tijd te doorleven. In het begin trek ik mezelf terug en wil ik niks meer, mijn maag krijgt zo een grote knoop dat iemand op crashdieet er jaloers van word. Johan Cruyff zal zeggen elk nadeel heeft zijn voordeel en dat klopt, ik had het slechter kunnen treffen en mezelf helemaal ram vol met vette meuk kunnen proppen, dan is zo een knoop achteraf niet zo heel vervelend.

Lees meer »

DUURZAAMHEID

Plastic soup raakt mens en dier

27 jaar geleden zeilde kapitein Charles Moore van het zonnige eiland Hawaii naar de westkust van Amerika. Onder het zeilen zag hij steeds vaker plastic rond zijn boot drijven. Op dat moment wist hij niet dat hij de ontdekker zou worden van één van de grootste milieurampen ooit. Hij kwam grote en kleine stukken plastic tegen en gaf daar de benaming plastic soup aan. Deze benaming wordt wereldwijd gebruik voor het zwerfplastic dat in de oceaan rond dwaalt.

Lees meer »

LIFESTYLE

Vergeet geen verjaardag meer

Voor veel mensen met NAH is het een ontzettende opgave om naar een verjaardag te gaan. Niet dat ze het niet leuk vinden maar omdat het gewoon vaak veel te druk is. Waar iemand zonder letsel lekker geniet van het gepraat met anderen kan iemand met NAH dit als ontzettend vervelend ervaren. Op zo een moment word je geprikkeld en komt alles keihard binnen. Het lijkt wel of je op zo’n moment alles hoort, de radio op de achtergrond,je buurman naast je die aan het lachen is,stoelen die verschuift worden en ga zo maar door. Je hersenen krijgen het allemaal niet meer gefilterd en je wordt compleet overprikkeld. Heel vaak hoor je dat 1 op 1 contact goed gaat of in kleine groepjes, maar op een verjaardag ontkom je er meestal niet aan dat een kamer vol zit met visite.

Lees meer »